Fallout i jego post-apokaliptyczna retro-przyszłość jest ze mną od samego początku, czyli od pierwszej odsłony gry "od graczy dla graczy", jak dumnie głosił napis na pudełku Fallout RPG, wydanej w 1997 roku. Po pierwszej godzinie z Fallout 4 miałem chęć lecieć i pisać pełen zachwytów post, jak to wszyscy kłamią w recenzjach, bo przez nich i przez hejterów wylewających hektolitry nienawiści na grę, Bethesdę i tych graczy, którzy ośmielili się pisnąć, że F4 jest fajne, moje zainteresowanie tytułem spadło tak bardzo, że prawie go sobie odpuściłem. Dzięki dobrej cioci mojego syna wiem, że byłem w błędzie.
