Czy retro-granie ma sens?

Kiedyś zdarzyło mi się odpalić pierwszego Mario i Golden Axe na PC. Odbiłem się. To nie było to, co pamiętałem z wczesnego dzieciństwa. 10 lat później, w dobie pikselozy artystycznej, zacząłem się zastanawiać, czy granie choćby w gry z lat 80. ma jeszcze sens? Teraz już znam odpowiedź na to pytanie.

Nie pozbywajmy się starych gier!

Ostatnio Maks, na babcinym komputerze rysuje obrazki w stylistyce Railroad Tycoon II. To jest bawi się tylko edytorem plansz. To zrobi zimę, to narysuje buzię i oczka na istniejącej planszy przy pomocy rzeki, ułoży zapętlone niemożebnie linie kolejowe lub odkryje, że można stawiać domki i fabryki oraz najważniejsze - drogi. I malec buduje miasteczko za miasteczkiem. Czasem zbuduje stacje i puści parę lokomotyw.